Op de rommelmarkt koop ik alleen wat ik kan dragen

Die ene regel heeft hier meer miskopen voorkomen dan alle goede voornemens samen.

Een rommelmarkt is een oefening in zelfbeheersing. Alles ligt door elkaar, alles oogt bijzonder omdat het oud is, en er staat iemand naast die er ook naar kijkt. Dat samen zorgt voor beslissingen die thuis niet standhouden. De enige regel die hier werkt is fysiek: wat niet te dragen is tot aan de fiets, gaat niet mee.

Wat er wel meekomt

• Handgereedschap. Oude beitels, tangen en vijlen zijn vaak beter gesmeed dan wat er nu ligt, en roest op het oppervlak is geen probleem.
• Glaswerk en aardewerk, mits het thuis in een bestaande kast past.
• Boeken die werkelijk gelezen gaan worden, dus niet meer dan twee.
• Kleine dingen met een functie: een klemlamp, een broodtrommel, een kruik.

Waar ik naar kijk voor ik iets vastneem

Bij gereedschap: het staal, niet het handvat. Een houten heft is te vervangen, een uitgeslagen beitel niet. Bij klokken: of het uurwerk loopt en of de wijzers erbij zitten, want die twee dingen bepalen of het een klok is of een decoratiestuk. Meer over dat onderscheid staat in het stuk over klokken in huis. Bij meubels: de onderkant, altijd, om dezelfde redenen die in het stuk over tweedehands meubels staan.

Het uur van de dag

Vroeg komen levert de beste keuze op, laat komen de beste gesprekken. Rond het middaguur staat iedereen te wachten tot het gedaan is en verdwijnt de aandacht voor wie er nog rondloopt. Wie iets bijzonders zoekt, komt vroeg. Wie het om de voormiddag zelf doet, komt wanneer het uitkomt.

Wat er thuis mee gebeurt

Alles wat mee naar binnen komt, wordt dezelfde dag schoongemaakt en krijgt een plaats. Wat na een week nog in de gang staat, is een miskoop en gaat naar de volgende markt. Dat klinkt streng en het houdt de zolder leeg.