De papieren agenda heeft het gehaald van de app

Vier jaar geprobeerd met herinneringen, gedeelde kalenders en lijsten in de telefoon. Het boekje ligt er weer, en het werkt.

Er is niets mis met een digitale agenda. Afspraken met anderen, herhalende dingen, alarmen: dat hoort daarin. Het probleem is wat eromheen zit. Een agenda openen op de telefoon betekent langs een scherm vol berichten, en van de tien keer blijft het zeven keer bij kijken naar iets anders.

Wat het papier wel doet

• Een week in één oogopslag, zonder te scrollen.
• Schrijven dwingt tot kiezen. In een vakje van vier lijnen past geen lijst van twaalf punten.
• Wat doorstreept is blijft staan. Aan het eind van de maand is zichtbaar wat er werkelijk gebeurd is, en dat is zelden wat gepland was.
• Geen enkele melding.

De verdeling die hier ontstaan is

Afspraken met anderen staan digitaal, want die moeten gedeeld worden en moeten meeverhuizen als er iets verschuift. Alles wat alleen mezelf aangaat staat op papier: de drie punten van de dag, de zondagronde, de dingen die per seizoen terugkomen. De overlap is klein en de wrijving ook.

Het lijstje van de dag wordt hier 's avonds geschreven, niet 's ochtends. Dat scheelt de eerste twintig minuten van de dag, zoals in het stuk over de ochtend staat.

Welk boekje

Eén week op twee bladzijden, een harde kaft die een fietstas overleeft en een elastiek. Geen dagindeling per uur, want dat vult zichzelf met lege regels. En achterin een paar bladzijden ruit, voor de maten van een klus of een schets van iets dat gemaakt moet worden.