Servies dat een gezin overleeft

Drie serviezen versleten in vijftien jaar. Wat er misging zat zelden in de kwaliteit en bijna altijd in de keuze.

Een servies gaat kapot in stukken, niet in één keer. Eerst een bord, dan een tas, dan het deksel van de schaal, en op een dag staat er een kast vol restanten die niet meer bij elkaar horen. Dat is het moment waarop de meeste mensen een nieuw servies kopen en dezelfde fout opnieuw maken.

Bijkopen moet mogelijk blijven

De belangrijkste vraag bij een servies is niet hoe het eruitziet, maar of het over drie jaar nog bestaat. Seizoencollecties verdwijnen. Wat overblijft zijn de vaste lijnen die een merk jaar na jaar maakt, vaak in wit of in één effen kleur. Minder spannend in de winkel, veel praktischer in de kast.

• Effen wit of één rustige kleur laat zich altijd aanvullen.
• Een dikke rand overleeft de vaatwasser en het afdruiprek.
• Stapelbaar zonder dat de borden op elkaar schuren.
• Geen gouden randje, want dat sluit de microgolfoven uit.

Porselein, steengoed of aardewerk

Porselein is het dunst en het hardst, steengoed het zwaarst en het meest vergevingsgezind, aardewerk het poreust. Aardewerk met een beschadigd glazuur zuigt vocht op en gaat op den duur ruiken. Voor dagelijks gebruik met kinderen aan tafel wint steengoed, voor het zondagse servies porselein.

Wat de tafel betreft ben ik van grote borden afgestapt. Achtentwintig centimeter oogt royaal in de winkel, maar past niet in de kast, niet in de vaatwasser en niet naast een tweede bord op tafel. Zesentwintig is het maximum hier.

Wat er los bij hoort

Tassen, glazen en kommen hoeven niet uit dezelfde serie te komen. Bij mij is de tafel een mengeling: effen wit servies, glazen voor de thee en houten planken voor het brood. Dat oogt bewuster dan een compleet stel en het is minder gevoelig voor breuk, want elk onderdeel is apart aan te vullen.

Wie het volledige stel toch in één lijn wil, kan best kijken bij winkels die complete serviessets en losse stukken naast elkaar voeren, zoals Salin's Home uit Heusden-Zolder.