Losse thee zetten zonder gedoe

Zakjes zijn snel, losse thee is beter, en het verschil tussen die twee zit in twee minuten en één stuk gerief.

Losse thee heeft een reputatie van omslachtig, en die reputatie klopt alleen bij wie er een ceremonie van maakt. In de praktijk komt het neer op een lepel blad, water van de juiste temperatuur en een timer die in het hoofd zit. De rest is gewoonte.

Het gerief dat ik overhoud

Van alle theezeefjes, balletjes, filters en kannen die hier ooit gepasseerd zijn, blijven er twee over. Een ruime zeef die op het glas past, en een glazen kan met een zeef in de tuit. Alles wat kleiner is dan die twee knijpt het blad samen, en samengeknepen blad geeft de helft van zijn smaak niet af. Een theebal is daarom de slechtste oplossing die er bestaat, ook al oogt hij het handigst.

De temperatuur is belangrijker dan de tijd. Groene thee die overgoten wordt met kokend water is binnen tien seconden bitter, en geen enkele trektijd repareert dat. Een waterkoker met een instelknop lost het op, maar het kan ook zonder: kokend water dat vijf minuten in een open kan staat zakt vanzelf naar de tachtig graden.

Waarom het glas meespeelt

Bij losse thee is de kleur de enige aanwijzing die er is. Blad dat opengaat en naar beneden zakt, water dat van strogeel naar amber kleurt: dat zegt meer dan een klok. In een gesloten tas is dat niet te zien, en daarom ben ik op glazen overgestapt. Wie de vergelijking wil maken tussen glazen die daarvoor geschikt zijn, vindt een breed overzicht op https://salinshome.be/theeglazen/.

Twee fouten die ik jarenlang gemaakt heb

1. Het blad blijven laten staan in de kan. Na de eerste schenkbeurt trekt het door en wordt het tweede glas wrang. De zeef gaat er dus uit zodra de tijd om is.
2. Thee bewaren naast de koffie. Blad neemt geuren op als een spons. Een dichte bus, donker, en niet boven het fornuis.

Verder is het vooral een kwestie van proberen. Een winkel die per honderd gram verkoopt maakt dat betaalbaar, en een misser is dan geen half kilo dat blijft staan. Van de tien soorten die hier langsgekomen zijn, blijven er drie hangen: een stevige zwarte voor 's ochtends, een groene voor overdag en een kruidenmengsel voor 's avonds.